Perdidos nun bosque de emocións

Hoxe perdémonos no monte, iamos facendo sendeirismo , perdemos ó grupo e quedamos só dous.

Coma en todo monte que se prece, non había cobertura  e tampouco sabiamos chegar á estrada

Así comezamos hoxe unha dinámica, algúns dirían que estabamos nunha aula e outras que ninguén estaba perdido… pero esa xente non coñece a maxia do teatro.

Cada unha das parellas viviu a mesma situación, pero non todas reaccionaron igual. Antes de saír a escena abrimos o “Emocionario” por unha páxina ó azar, a emoción que definía esa páxina era a que tiña o noso personaxe perdido.

Aprendemos un montón de emocións novas e vimos como estas modifican a conduta.  Porque a quen lle tocou pánico non era capaz de buscar unha solución, pero a calma deixaba pensar e aparecían alternativas. A alegría parecía moi ideal, pero facía que esquecésemos tomar precaucións e estar alerta, resultou que o medo tamén era necesario…

Como necesario e coñecer o que sentimos para poder atoparnos sen que ninguén se faga dano.

 

 

 

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *